Sławni lubuscy sportowcy
Rozpoczynamy nowy cykl tematyczny. W rubryce „Sławni lubuscy sportowcy” raz w miesiącu prezentować będziemy sylwetkę lubuskiego sportowca, który osiągał sukcesy na arenach krajowych i międzynarodowych. Na początek lubuska olimpijka Grażyna Oliszewska – Baumgarten.
Grażyna Oliszewska – Baumgarten urodziła się 22 października 1959 roku w Nowokuźni. Później z rodzicami przeniosła się do Żar, gdzie otrzymała świadectwo dojrzałości w Zespole Szkół Ekonomicznych w Żarach (1978) i rozpoczęła studia zaoczne w AWF w Poznaniu, których jednak nie ukończyła.
Będąc w siódmej klasie żarskiej SP nr 9 wystartowała w zawodach szkolnych. Jej talent biegowy natychmiast dostrzegł trener Andrzej Kempa. Rozpoczęła systematyczne treningi w sekcji lekkoatletycznej miejscowej filii Lumelu. Po okresie prób biegania na najkrótszych dystansach jej koronną konkurencją stało się 400 metrów. Przez okres sportowej kariery była podopieczną trenerów Mariana Filipiuka, Bogusława Wolwowicza i Edwarda Czernika. Od połowy lat 70-tych regularnie zdobywała medale i reprezentowała barwy narodowe. Po zdaniu matury przeniosła się do Zielonej Góry i wraz z kadrą olimpijską przygotowywała się do Igrzysk Olimpijskich w Moskwie. W biegu na 400 metrów wystartowała w półfinale. W sztafecie 4x400 metrów Polki zajęły szóste miejsce. Partnerkami Oliszewskiej w sztafecie były: E. Katolik, J. Januchta i M. Dunecka.
- Najbardziej cenię sobie okres pracy z Marianem Filipiukiem. Był realistą i myślał również o sprawach życiowych zawodników. Pomagał nam w trudnych sytuacjach. Tę życzliwość zachowuję we wdzięcznej pamięci - wspomina zawodniczka.
Lubuska sprinterka to 11-krotna reprezentantka Polski w meczach międzypaństwowych 1979-1982 (21 startów, 1 zwycięstwo indywidualne), 2-krotna mistrzyni kraju na 400 m (1979, 1981) i 1-krotna mistrzyni Polski w hali (1979) z rekordem życiowym na tym dystansie - 52.36 (27 lipca 1980 Moskwa).
Na arenie międzynarodowej pierwszy raz dała o sobie znać podczas mistrzostw Europy juniorów w Doniecku (1977), gdzie wprawdzie w biegu indywidualnym na 400 m odpadła w półfinale (55.15), ale w sztafecie 4x400 m zajęła wraz z koleżankami 5 miejsce (3.30.60). Uczestniczyła w mistrzostwach Europy w Atenach (1982) i 2-krotnie w finale Pucharu Europy: w Turynie (1979), gdzie polska sztafeta 4x400 m zajęła 6 lokatę i w Zagrzebiu (1981), gdzie w biegu indywidualnym na 400 m i w sztafecie zajęła 5 miejsce.
- Pochodzę z wielodzietnej rodziny i nigdy u nas się nie przelewało. Dodatkowo zahartowało mnie uprawianie sportu. Od wielu lat pracuję zawodowo, od 1989 roku w Zakładach Energetycznych. W trudnych czasach nie poddaję się i zawsze mogę liczyć na życzliwych ludzi - dodaje lubuska olimpijka.
Sportową smykałkę po rodzicach (mąż Grażyny Oliszewskiej, Janusz Baumgarten był skoczkiem wzwyż) odziedziczyli synowie. Wprawdzie nie są lekkoatletami, ale uprawiają sport – są siatkarzami w Gwardii.
Cytaty pochodzą z książki "Lumel - Lubtour - ZKL"
Będąc w siódmej klasie żarskiej SP nr 9 wystartowała w zawodach szkolnych. Jej talent biegowy natychmiast dostrzegł trener Andrzej Kempa. Rozpoczęła systematyczne treningi w sekcji lekkoatletycznej miejscowej filii Lumelu. Po okresie prób biegania na najkrótszych dystansach jej koronną konkurencją stało się 400 metrów. Przez okres sportowej kariery była podopieczną trenerów Mariana Filipiuka, Bogusława Wolwowicza i Edwarda Czernika. Od połowy lat 70-tych regularnie zdobywała medale i reprezentowała barwy narodowe. Po zdaniu matury przeniosła się do Zielonej Góry i wraz z kadrą olimpijską przygotowywała się do Igrzysk Olimpijskich w Moskwie. W biegu na 400 metrów wystartowała w półfinale. W sztafecie 4x400 metrów Polki zajęły szóste miejsce. Partnerkami Oliszewskiej w sztafecie były: E. Katolik, J. Januchta i M. Dunecka.
- Najbardziej cenię sobie okres pracy z Marianem Filipiukiem. Był realistą i myślał również o sprawach życiowych zawodników. Pomagał nam w trudnych sytuacjach. Tę życzliwość zachowuję we wdzięcznej pamięci - wspomina zawodniczka.
Lubuska sprinterka to 11-krotna reprezentantka Polski w meczach międzypaństwowych 1979-1982 (21 startów, 1 zwycięstwo indywidualne), 2-krotna mistrzyni kraju na 400 m (1979, 1981) i 1-krotna mistrzyni Polski w hali (1979) z rekordem życiowym na tym dystansie - 52.36 (27 lipca 1980 Moskwa).
Na arenie międzynarodowej pierwszy raz dała o sobie znać podczas mistrzostw Europy juniorów w Doniecku (1977), gdzie wprawdzie w biegu indywidualnym na 400 m odpadła w półfinale (55.15), ale w sztafecie 4x400 m zajęła wraz z koleżankami 5 miejsce (3.30.60). Uczestniczyła w mistrzostwach Europy w Atenach (1982) i 2-krotnie w finale Pucharu Europy: w Turynie (1979), gdzie polska sztafeta 4x400 m zajęła 6 lokatę i w Zagrzebiu (1981), gdzie w biegu indywidualnym na 400 m i w sztafecie zajęła 5 miejsce.
- Pochodzę z wielodzietnej rodziny i nigdy u nas się nie przelewało. Dodatkowo zahartowało mnie uprawianie sportu. Od wielu lat pracuję zawodowo, od 1989 roku w Zakładach Energetycznych. W trudnych czasach nie poddaję się i zawsze mogę liczyć na życzliwych ludzi - dodaje lubuska olimpijka.
Sportową smykałkę po rodzicach (mąż Grażyny Oliszewskiej, Janusz Baumgarten był skoczkiem wzwyż) odziedziczyli synowie. Wprawdzie nie są lekkoatletami, ale uprawiają sport – są siatkarzami w Gwardii.
Cytaty pochodzą z książki "Lumel - Lubtour - ZKL"
2005-10-03 18:43:35
Kategoria: inne / newsy











PGE Ekstraliga 2025
Orlen Basket Liga 2025/26
III Liga 3 grupa 2025/26
Superliga tenisa stołowego
I liga piłki ręcznej
II liga siatkówki
Liga Futbolu Amerykańskiego
Rejestracja
Głosowanie
Zasady
Wyniki
Kluby uczniowskie
Stowarzyszenia
Kluby sportowe
Związki sportowe
Stadiony
Hale
Pływalnie
Inne
O nas
Nasza historia
Reklama
Kontakt